Sa madaling-araw ng Enero 3, 2026, naglunsad ang US ng isang militar na pag-atake sa iba’t ibang pasilidad sa loob at paligid ng kabisera ng Beneswela, na nagresulta sa pagkakabihag at pagpapatalsik kay Pangulong Nicolás Maduro at sa kanyang asawa.

Ang agresyong militar na ito ay isinagawa sa ilalim ng "katwiran" ng pagpuksa sa ilegal na kalakalan ng droga. Sa loob ng maraming dekada, hindi kailanman kumilos nang militar ang US laban sa Kolombiya o Mehiko upang huliin ang sinumang drug lord. Ang laban ng US laban sa droga ay mapagbigay at mapili. At sa naratibong ito, muli nilang nilibak ang tinatawag ng burgis na "batas internasyonal", na naglilinaw na ang "batas" ay idinidikta lamang ng mga may kapangyarihan.

Ngunit malinaw na ang imperyalismong US ay nagsasagawa ng serye ng mga operasyon bilang bahagi ng komprontasyon nito sa imperyalismong Tsino, partikular na nakatuon sa pagpapanatili ng kontrol at impluwensya nito sa kontinente ng Amerika. Bukod sa pagiging merkado ng kanilang mga produkto, ang kontinenteng ito ay mahalagang mapagkukunan ng hilaw na materyales; at ang Beneswela ay isang susing bahagi dahil sa malawak nitong reserba ng langis at gas, gayundin ang mga deposito ng ginto, diamante, at iba’t ibang mineral na may estratehikong halaga. Kinumpirma ito makalipas ang ilang oras sa isang press conference, kung saan hayagan at tahasang sinabi ni Trump na ang Estados Unidos ang "mamumuno" at mangangasiwa sa Beneswela sa pansamantalang panahon hanggang sa makamit ang isang "angkop na transisyon". Sa kontekstong ito, kukunin ng US ang kontrol sa imprastraktura ng langis upang "ayusin ito", dahil itinuturing nila itong "ganap na wasak" matapos ang mga taon ng pamamahala ng mga Chavista.

Inanunsyo ni Trump na ang mga malalaking kumpanya ng langis ng US (na tinukoy niya bilang "pinakamalaki sa mundo") ay papasok sa Beneswela upang mag-invest ng bilyun-bilyong dolyar sa pagkukumpuni ng mga balon at repineriya, muling bubuhayin ang malakihang produksyon upang "kumita ng pera ang bansa", at pamamahalaan ang mga pagluluwas, habang binabanggit na magbebenta ang US ng "malalaking kantidad" ng krudo ng Beneswela sa ibang mga bansa.

Tiniyak ni Trump na ang interbensyong militar at ang susunod na administrasyon ay "hindi magkakahalaga ng kahit isang sentimo sa mga nagbabayad ng buwis sa U.S". Ayon sa kanya, ang mga gastusin ay babayaran gamit ang "perang nagmumula sa lupa" (kita sa langis), gamit ang likas na yamang ito upang sagutin ang gastos ng operasyon at muling pagtatayo. Nilinaw niya na ang kabuuang embargo sa langis sa Beneswela ay nananatiling may bisa at sa ilalim ng mahigpit na kontrol ng kanyang administrasyon, upang matiyak na ang langis ay hindi mapapakinabangan ng dating istruktura ng gobyerno.

Kasunod ng pagkakabihag kay Maduro, ang gobyerno ng U.S. ay kasalukuyang nakikipag-ugnayan at nakikipagnegosasyon sa isang bagong kinatawan (si Delcy Rodríguez, ang pangalawang pangulo, na ngayon ay humahawak sa katungkulan ng pangulo) at tumatalakay sa mga usaping may kaugnayan sa kontrol sa negosyo ng langis at posibleng transisyon sa isang bagong gobyerno. Nananatiling palaisipan kung paano magrereaksyon ang imperyalismong Tsino, na naglalabas ng kapital sa rehiyon at kakailanganing protektahan ang kanilang mga interes.

Ang mga manggagawang Beneswelano, na nabubuhay sa sahod at pensyong pang-gutom, o pinahihirapan ng kawalan ng trabaho at impormal na paggawa, ay dapat umunawa na ito ay isang salpukan sa pagitan ng dalawang kapitalistang estado at gobyerno. Ang mga manggagawa sa Beneswela at sa buong mundo ay hindi dapat magpakilos upang suportahan ang imperyalistang aksyon, ipagtanggol ang gobyernong Chavista, o suportahan ang alinman sa mga opsyon para sa pagbabago ng gobyerno na inihaharap sa kanila ng burgis na demokrasya. Ito ay labanan sa pagitan ng mga kaaway ng mga manggagawa, sa pagitan ng mga nagsasamantala sa lakas-paggawa. Ang tanging tunay na landas ay ang muling pagpapatuloy ng pakikibaka ng uri ng mga manggagawa sa Beneswela at sa buong mundo, habang isinusulong ang kanilang mga pangunahing pang-ekonomiyang kahilingan.

Sa Beneswela at sa lahat ng bansa, pagsamahin natin ang mga pakikibaka sa isang walang-takdang pangkalahatang welga nang walang "pinakamababang serbisyo".

Mula sa iba’t ibang bansa, ang tanging posibleng pakikiisa ay dapat na pakikiisang maka-uri, pakikiisa sa uring manggagawang Beneswelano at sa kanilang mga pakikibaka. Ang mga panawagan para sa "solidaridad sa Beneswela" o "solidaridad sa gobyerno ng Beneswela" ay walang iba kundi mga reaksyunaryong panawagan upang ipagtanggol ang kapitalismo, pagsasamantala, at ang burgis.

Walang pagtatanggol sa tinubuang lupa, walang alyansa sa burgis!

Ang uring manggagawa ay walang tinubuang lupa!

Ang tanging paraan upang makawala sa digmaan ay ang rebolusyong komunista!

Internasyonal na pagkakaisa ng uring manggagawa!

Isulong ang isang Maka-uring Nagkakaisang Prente ng Unyong Tradisyunal na nagpapakilos sa mga manggagawa para sa kanilang mga pangunahing sosyo-ekonomikong kahilingan