სახელმწიფოებს შორის იმპერიალისტური ომის შეჩერება შესაძლებელია მხოლოდ კლასობრივი ომით მანამ, სანამ კაპიტალიზმი არ დაემხობა! 

აშშ-ისა და ისრაელის მუქარამ საბოლოოდ ღია ომამდე მიგვიყვანა, რომელიც, როგორც ჩანს, გასული წლის ივნისის თორმეტდღიან ბრძოლაზე უფრო მასშტაბური და ხანგრძლივი იქნება. ახლო აღმოსავლეთის ათი სახელმწიფო უკვე პირდაპირ არის ჩართული: წითელი ზღვიდან (იემენი) სპარსეთის ყურემდე, იორდანია და ლიბანი. გერმანიის, გაერთიანებული სამეფოსა და საფრანგეთის ბურჟუაზიებმა ასევე გაავრცელეს ერთობლივი განცხადება, რომელშიც აცხადებენ მზადყოფნას, განახორციელონ "თავდაცვითი მოქმედებები" რეგიონში საკუთარი ბინძური ინტერესების დასაცავად, ხოლო პარიზმა უკვე გაგზავნა კვიპროსში სამხედრო ხომალდი, ხმელთაშუა ზღვაში კი — საკუთარი ავიამზიდი.

ამავდროულად, 28 თებერვლამდე ორი დღით ადრე, პაკისტანმა ომი გამოუცხადა ავღანეთს (ორივე  აღმოსავლეთით ირანს ესაზღვრება), "ინდოეთის კოლონიად" გადაქცევაში დაადანაშაულა და მისი დედაქალაქი კაბული დაბომბა. სუდანში დავიწყებული კონფლიქტის ჩათვლით, ომი მოიცავს 5000 კილომეტრზე დიდ ტერიტორიულ ზოლს, აღმოსავლეთ აფრიკიდან ხმელთაშუა ზღვამდე და ინდოეთის სუბკონტინენტამდე.

შეერთებული შტატები, რომელიც მსოფლიოს წამყვან სამრეწველო ძალას აღარ წარმოადგენს, კვლავაც მსოფლიოს წამყვანი სამხედრო ძალაა. სანამ მას ეს უპირატესობა გააჩნია, ის ცდილობს მის გამოყენებას პრევენციული ომების მეშვეობით, რათა მოიპოვოს ძლიერი პოზიციები სამხედრო სფეროში, სავაჭრო მარშრუტებსა და რესურსების კონტროლის თვალსაზრისით, თავისი ევროპელი კონკურენტების, რუსული და, უპირველეს ყოვლისა, ჩინური იმპერიალიზმის საზიანოდ, რომელიც მესამე მსოფლიო ომისთვის ემზადება და აქტიურად იკრებს ძალას.

გავლენის სფეროების, ანუ ყველა ქვეყანაში მუშათა კლასის ექსპლუატაციით მიღებული მოგების, გაყოფის გარდა,  სხვადასხვა ეროვნული ბურჟუაზიები, მტრები იქნებიან თუ მოკავშირეები, ომით მოგებას ნახულობენ. რუსული ენერგეტიკული გიგანტების, "გაზპრომ ნეფტისა" და "როსნეფტის", ისევე როგორც ჩინური იარაღის მწარმოებლების, "ნორინკოსა" და "ავიკის", და ნავთობკომპანია "პეტროჩაინას" აქციების ფასები ახალი ომის წყალობით მკვეთრად გაიზარდა. ზოგადად, ჩინეთის მჭიდრო ფინანსური და კომერციული კავშირები რუსეთთან და ირანთან და ამავდროულად ისრაელთან და შეერთებულ შტატებთან ადასტურებს, რომ ომი ყველა ბურჟუაზიისთვის ბიზნესს წარმოადგენს.

როგორც ყოველთვის, დაუცველი მშვიდობიანი მოსახლეობა, უპირველეს ყოვლისა კი პროლეტარიატი, იხდის საფასურს კაპიტალისტურ ოლიგარქებს შორის დაპირისპირებებისთვის. იმპერიალისტური ომის ნამდვილი პოლიტიკური არსი იმაში მდგომარეობს, რომ ყველა ქვეყნის პროლეტარიატის წინააღმდეგ და საერთაშორისო ბურჟუაზიის სასარგებლოდ იყოს მიმართული. ევროპელ და ამერიკელ მშრომელებსაც კი, რომლებსაც ჯერჯერობით არ ბომბავენ, გაუუარესდებათ საცხოვრებელი პირობები ფასებისა და სამხედრო ხარჯების ზრდასთან ერთად.

ირანის ბირთვული პროგრამის საკითხი ან ისრაელის უსაფრთხოება მხოლოდ საბაბია. ის, რაც სახელმწიფოებს ომისა და შეიარაღებისკენ უბიძგებს, არის ჭარბწარმოების გლობალური ეკონომიკური კრიზისი: საქონელი შიდა ბაზარზე ვერ იყიდება და სულ უფრო რთულია მისი ექსპორტი გაჯერებულ ბაზრებზე, რომელთათვისაც კონკურენტები იბრძვიან; ფიქტიური ფინანსური კაპიტალის მასა მრავლდება, სანამ შემდეგი სპეკულაციური ბუშტი არ გასკდება; სავაჭრო ომი მწვავდება ტარიფებით, რომლებიც მომაკვდავი შიდა წარმოების აღსადგენად გამოიყენება.

შეიარაღების შეჯიბრი კაპიტალიზმში გარდაუვალია: მხოლოდ ომის ეკონომიკას, მის შედეგად მომავალ განადგურებასა და შემდგომ რეკონსტრუქციას შეუძლია ახალი სიცოცხლე შთაბეროს კვდომის პირას მყოფ კაპიტალიზმს.

აიათოლების 47-წლიანი რეჟიმის დამხობა ირანელი ხალხის გადასარჩენად ასევე მხოლოდ საბაბია. აჯანყების სასტიკი ჩახშობა, რომლის დროსაც ათიათასობით ირანელი მოკლეს, აწამეს ან დააპატიმრეს, თითქმის ორი თვის წინ მოხდა. აშშ და ისრაელი ჩარევას მხოლოდ ახლა ცდილობენ, მას შემდეგ, რაც "ბინძური სამუშაო" შესრულებულია. იანვრის დასაწყისში გამართული დემონსტრაციების დროს აშშ-ისა და ისრაელის მიერ ამბოხებულთა  მხარდაჭერის გამოცხადება მხოლოდ ირანულ რეჟიმს გამოადგა, რომელსაც უკეთ შეეძლო ამბოხებულები უცხოურ ძალებთან შეთქმულად წარმოეჩინა და გაეწირა ისინი. დღევანდელი იერიშები ოპოზიციურ ძალებს ნაციონალიზმის გარშემო, და, შესაბამისად, რეჟიმის გარშემო აერთიანებს, რითაც იზოლაციაში ტოვებს მუშათა კლასს,  რომელსაც ინსტინქტურად ესმის, რომ დასაცავი სამშობლო არ გააჩნია, არამედ მხოლოდ საკუთარი კლასობრივი ინტერესები, რომელთათვის  ბრძოლაშიც პრაქტიკულად ახორციელებს ანტიბურჟუაზიულ, ანტინაციონალურ, ინტერნაციონალისტურ, რევოლუციურ პროლეტარულ დეფიტიზმს. ბურჟუაზიებს, რომლებიც თავს შეუთავსებელ მტრებად აცხადებენ, აერთიანებთ ირანული პროლეტარიატის ჩახშობის, გამოფიტვისა და ჩაგრულად დატოვების ინტერესი. 

ირანელმა მშრომელები არ უნდა მოტყუვდნენ ბურჟუაზიული რეჟიმის გარეგნული ცვლილებებით, როგორც ეს, სამწუხაროდ, მოხდა 1979 წელს, შაჰის დამხობისა და აიათოლების მიერ ძალაუფლების ხელში ჩაგდებისას, რაც, უმეტესწილად, მშრომელთა ცრუ პარტიების, უპირველეს ყოვლისა კი "ტუდეს", ირანში სტალინისტური ოპორტუნიზმის პარტიის, ბრალი იყო. საყურადღებოა თეირანის ტრამვაის მუშათა პროფკავშირის, "შერკატ-ე ვაჰედის", სიტყვები, რომლებიც მათ 2023 წელს ფრანგული CGT-ის 53-ე ყრილობისადმი მიმართვაში წარმოთქვეს: "როდესაც საქმე კაპიტალისტების მოგებას ეხება... მსოფლიოს კაპიტალისტურ სახელმწიფოებს შორის არსებითი სხვაობა არ არსებობს... ჩვენ არაფერს ველით კაპიტალისტური სახელმწიფოებისგან და ძალებისგან, რომლებიც მხოლოდ საკუთარ ინტერესებს იცავენ. ჩვენ მხოლოდ ირანის მუშათა კლასის ძალასა და მთელი მსოფლიოს მუშათა მოძრაობის მხარდაჭერას ვეყრდნობით. გაუმარჯოს მშრომელთა საერთაშორისო სოლიდარობას!" (თეირანი, 27 მარტი, 2023).

თეოკრატია, დემოკრატია და ფაშიზმი მხოლოდ ნიღბებია, რომლებიც ფარავს კაპიტალის დიქტატურას მშრომელთა კლასზე. მშრომელთა მდგომარეობა ვერ გაუმჯობესდება მზარდად მტანჯველი კაპიტალიზმის პირობებში, რომელიც ომისკენ მიექანება. მებრძოლ და მამაც ირანელ პროლეტარიატს მოუწევს დაპირისპირება საკუთარ ბურჟუაზიასთან და მის პოლიტიკურ წარმომადგენლებთან, კოსტუმებსა თუ ანაფორებში, ხელფასების დასაცავად გაფიცვების გაფართოებითა და გაერთიანებით, წარმოების ბლოკირებით და ახლო აღმოსავლეთში მშრომელთათვის მაგალითის მიცემით. მიუხედავად იმისა, რომ გრძელი და რთულია, ეს არის ერთადერთი გზა, რომლითაც მუშათა კლასს შეუძლია თავიდან აიცილოს უფსკრულში ჩავარდნა, რომელშიც კაპიტალის ანტიისტორიული საზოგადოება მთელი კაცობრიობის ჩაძირვას აპირებს.

"რეალისტური" და "კონკრეტული" ნაციონალისტური და რეფორმისტული პერსპექტივები მხოლოდ ხელს უშლის კლასობრივ ბრძოლას და მივყავართ იმედგაცრუებამდე, მარცხამდე და ახალ რეპრესიებამდე. ას წელზე მეტია, რაც ნაციონალისტურ პროპაგანდას, როგორც მემარჯვენეს, ისე მემარცხენეს, რომელიც ემსახურება ამა თუ იმ ბურჟუაზიის, დასავლეთისა თუ აღმოსავლეთის ინტერესებს, ომისა და უბედურების ერთი და იგივე სცენარამდე მივყავართ, ისე, რომ არ აგვარებს არცერთ იმპერიალისტურ დაპირისპირებასა და წინააღმდეგობას, არც ახლო აღმოსავლეთში და არც სხვაგან.

კაცობრიობა უნდა გათავისუფლდეს არა მოლებისგან, არა პუტინისგან, არა ტრამპისგან, არა ტერორიზმისგან, არამედ კაპიტალისგან!

ერთადერთი ძალა, რომელსაც შეუძლია დაამარცხოს მომაკვდავი იმპერიალიზმი, არის ინტერნაციონალური მუშათა კლასი, რომელიც ორგანიზებულია კლასობრივ პროფკავშირებში და რომელსაც მისი რევოლუციური კომუნისტური პარტია უძღვება.

სახელმწიფოებს შორის ომის წინააღმდეგ — კლასებს შორის ომისთვის!

პროლეტარიატის მტერი  საკუთარი ბურჟუაზიული რეჟიმია!

მშრომელებს არ აქვთ სამშობლო!