Dünyanın dört bir yanında kadın işçiler kadim ataerkil düzenin ve mevcut kapitalist biçiminin zulmü altında yaşamaya devam ediyorlar. Erkek sınıf kardeşlerinden daha düşük ücretlere, daha kötü koşullardaki işlerde çalışıyorlar, fabrikada veya ofiste olduğu kadar evde de çalışmak durumundalalar, düzenli olarak fiziksel ve duygusal şiddete maruz kalıyor, hatta katlediliyorlar!

Ataerki ilk sınıflı toplumla birlikte ortaya çıkmış bir emeğin yeniden üretim düzenidir ve kendisini takip eden tüm sınıflı toplumlarla birlikte değişip evrilmiş olsa da varlığını sürdürmüştür. Ataerkil olmayan bir kapitalizm asla mümkün değildir ve hiçbir zaman mümkün olmayacaktır.

Kadınlar, kendi kurtuluşları için mücadeleye öncülük edeceklerdir. Ataerkinin zulmü, komünizm hareketinin ön saflarında yer alan kadınlar tarafından ortadan kaldırılacaktır. Kadın işçiler, sendikal hareket içinde de hak ettikleri yeri alacaktır. Kadınların katılımı olmadan, kapitalizmden kurtuluş devrimi düşünülemez.

Kadınlar için gerçek kurtuluş, sınıf mücadelesinin yoğunlaşması ve proletaryanın devrimci diktatörlüğü ile başlayacaktır. Kadınların kişilikleri, cinsiyet farklılıklarının artık ayrımcılık ve sömürü için bir neden olmadığı bir toplumda, ancak komünizmde tam olarak ortaya çıkacaktır.

8 Mart 2026'da, Marksizm'in başlangıcından beri ve tüm parti metinlerinde kınadığı şeyi tekrarlıyoruz: Kadınlar, aile ve özel mülkiyetin pençesinde sıkışıp kaldıkları için acı çekiyorlar. Bizden önce gelen komünistlerin düşüncesine uygun olarak, kurtuluş yolunu gösteriyoruz: mevcut toplumsal düzenin yıkılması!

Ancak kadınlar o günü pasif bir şekilde beklemeyecekler; kendi özgürlüklerine yol açacak tek gerçek mücadeleye katılacaklar ve böylece kendileri için bütünlüklü bir yaşamın koşullarını önceden hazırlayacaklar. Sınıf sendikaları kadın işçilerin talepleri için savaşacak.

Modern kapitalizmin yaşam tarzı, onları sevgi olasılığından bile mahrum bırakarak, bencillik üzerine kurulu ilişkilerde yalnızlığa itiyor. Günümüzde internette patlama yaşayan ticari ilişkiler, zihinlerimizi ince bir şekilde etkiliyor ve mutluluğumuzu tüketime bağlıyor, geçmişteki küçük dayanışma ağlarından bile bizi mahrum bırakıyor.

Epstein dosyaları, tüm burjuva çevrelerinin karakteristik özelliği olan tecavüz kültürünü, şirketlerden üniversitelere, en üstten en alta kadar, bu düşünce ve yaşam tarzının kaçınılmaz olarak ürettiği sapkınlıkları anlatıyor. Alt sınıflar için sosyal ilerleme, ancak her anlamda köle olmak ve burjuvazi kadar kirlenmekle mümkündür. Küçük bir azınlık, ancak kendilerini daha büyük bir hapishanede bulmakla daha iyi bir yaşam umut edebilir.

Kadınların iş dünyasına girmesi kuşkusuz bir ilerleme olmuştur. Ancak kadınlar genellikle kendilerini ucuz işgücü olarak bulurlar, yöneticilerin tacizine ve şiddetine maruz kalırlar ve ağır ve vasıfsız işlerle yükümlüdürler. Kriz dönemlerinde kadınların işsiz kalma olasılığı erkeklere göre daha yüksektir.

Kapitalizm faal olarak büyük bir dünya savaşını tetiklemektedir. Her savaşta olduğu gibi, kadınlar da doğrudan etkilenecektir: cephe gerisinde çalışacak, çocuklarını kaybedeceklerdir. Büyük çaplı nüfus sürgünlerinde, tehlikeli göç yollarından sağ çıkabilirlerse, ayrımcılığa ve şiddete maruz kalarak, yabancı topraklarda yaşamaya çalışmak zorunda kalacaklardır.

İşçi sınıfının omuzlarında binmiş kapitalizm küfesini sırtından atma, tarihi onun pis kokusundan kurtarma zamanı geldi!

Kadınların düşük ücretlerden, ev işlerinde görünmez olmaktan ve cinayet kurbanı olmaktan kurtulmalarının tek bir yolu var: kapitalizmi yok etmek. Binlerce yıldır tür içi dayanışmanın görünmez taşıyıcısı kadınlar, hareketin gerçek ilham kaynağı olacaklar; başka yolu yok! Bütün dünya can damarını sermaye canavarına teslim ederken, her şeye rağmen yaşamı yaratan ve sürdüren kadınlar, yıkım ve ölüm üretenleri yenme gücüne sahiptir!

Ataerkini gömmek ve insanlığın geleceğine can vermek için yıkılsın kapitalizm!